مرکز جراحی برزویه

برداشت كه پرستاري به معناي مراقبت كردن از بيمار است، تا حدودي درست مي‌باشد. البته مراقبت تنها شامل تزريق يا پانسمان نمي‌شود بلكه با گذشت زمان و با پيشرفت علم و تكنولوژي ، مراقبت پرستاران نيز علمي‌تر و پيچيده‌تر شده است و پرستاري در حال حاضر يك رشته علمي است و متخصص اين رشته بايد علوم بسياري را فرا بگيرد و كاربرد آنها را در ارتباط با مريض بياموزد.

از سوي ديگر بايد توجه داشت كه وظيفه يك پرستار تنها مراقبت از بيمار در بيمارستان نيست بلكه يك پرستار با مراقبت از افراد در تمام مراحل زندگي آنها از پيشگيري از بيماري‌ها گرفته تا مراقبت در هنگام بيماري و توانبخشي پس از بيماري سروكار دارد. زيرا بسياري از بيماري‌ها ريشه در عادتهاي غلط و شيوه نادرست زندگي دارد. براي مثال زمينه بسياري از سكته‌هاي قلبي از مدتها قبل فراهم مي‌شود و دليل آن نيز نوع غذاي فرد ، وزن او و مقدار فعاليت بدنيش مي‌باشد. حال اين پرستار است كه با آموزشهاي لازم در مورد نوع غذا ، نحوه و مقدار فعاليت بدني و نحوه جلوگيري از فشار خون و افزايش چربي سعي مي‌كند تا از بيماري پيشگيري كند يا افراد را با علايم و اختلالات بيماري آشنا سازد تا بيمار به موقع و پيش از پيشرفت بيماري به دكتر مراجعه كند.»

پرستار يك عضو مهم در تيم مراقبت بهداشتي است و و داراي نقشهاي گسترده اي از جمله نقش مراقبتي، حمايتي، درماني، هماهنگي ، مشورتي ، مديريتي و تحقيقاتي مي‌باشد. به اين معنا كه پرستار وظيفه مراقبت و حمايت از بيمار، وظيفه هماهنگي بين بيمار و پزشك و بيمار و خانواده بيمار (انتقال دهنده خواستها و نيازهاي بيمار يا مددجو) ، مسووليت مديريت بخش (اولويت‌بندي براي رسيدگي به بيماران و تصميم‌گيري به موقع در مورد بيماران اورژانسي) ، وظيفه آموزش به بيمار در جهت تطابق با مشكلات و ناراحتي‌هاي پيش‌آمده و وظيفه تحقيق درباره روشهاي مراقبتي كه اعمال كرده است و تحقيق بر روي نحوه كاهش تعداد روزهاي بستري يك بيمار را بر عهده دارد.

پرستاري يعني كمك به فرد سالم يا بيمار در درمانگاه يا بيمارستان براي انجام آن دسته از فعاليت‌هايي كه سبب حفظ و ارتقاي سلامت مي‌گردد به نحوي كه اگر فرد توانايي، اراده يا آگاهي لازم را داشت، مي‌توانست آن فعاليت‌ها را بدون كمك انجام دهد.

در همين راستا پرستار وظايف خود را در قالب شش نقش درماني ، مراقبتي ، حمايتي ، هماهنگي ،‌حفاظتي و آموزشي انجام مي‌دهد.

بدون شك پرستار نقش اصلي را در مراقبت و پيگيري درمان بيمار دارد و همين امر بيانگر نياز جامعه به پرستار مرد مي‌باشد چون هر بيماري دوست دارد در بعضي از بيماري‌ها مثل بيماري‌هاي كليوي يا داخلي توسط پرستار همجنس خود مورد مراقبت قرار گيرد. در حال حاضر نيز در بيمارستان‌هاي دولتي، بخش ارولوژي (دستگاه كليوي و مجاري ادرار)‌ خانم‌ها توسط پرستار خانم و بخش ارولوژي آقايان توسط پرستار آقا اداره مي‌شود و به نظر مي‌رسد كه در برخي از بخش‌هاي ديگر مثل بخش داخلي نيز بايد اين مساله تعميم پيدا كند

آينده شغلي ، بازار كار، درآمد:

در بسياري از كشورها اولين خط ارتباط جامعه با سيستم پزشكي، پرستار است. چرا كه پرستاران نسبت به ديگر افراد تيم پزشكي تعدادشان بيشتر است، در دسترس قرار دارند و اطلاعات بهداشتي – درماني آنها جامع مي‌باشد.

در كشور ایران نيز با اين كه پرستاران جايگاه واقعي خود را نيافته‌اند و در چند سال اخير نيز با تعداد قابل توجهي فارغ‌التحصيل رشته پرستاري از دانشگاه آزاد و دانشگاههاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي – درماني روبرو هستيم اما هنوز مراكز بهداشتي – درماني به پرستاراني متخصص، مجرب و توانمند نيازمندند و در واقع بازار كار براي فارغ‌التحصيل خوب اين رشته وجود دارد.

پرستاران علاوه بر كار در بيمارستان‌ها و مراكز بهداشتي – درماني مي‌توانند در صنعت براي مراقبت از سلامت و بهداشت كاركنان صنايع مختلف، در سازمان تربيت بدني و مراكز ورزشي به عنوان يكي از اعضاي اصلي تيم مراقبت پزشكي و در آموزش و پرورش فعاليت نمايند.

«فرصت‌هاي شغلي يك پرستار بسيار وسيع و گسترده است و حتي يك پرستار مي‌تواند بطور مستقل فعاليت نمايد. يعني مي‌تواند با تاسيس مركز بهداشت خصوصي به ارزيابي وضعيت سلامت افراد جامعه بپردازد يا مهدكودك داير نمايد»

نقشهاي پرستار:

۱- مراقبت كننده: نخستين نقش پرستار مراقبت كردن از فرد مورد نظر ( بيمار ) است.

۲- تعليم دهنده (معلم): اجرا وارزيابي طرحهاي آموزشي براي فرد و خانواده وي جهت رفع نيازهاي يادگيري آنان

۳- مشاور: جمع آوري اطلاعات براي تحصيل در حل مشكل و تصميم گيري

۴- رهبر: محقق و حمايت كننده از مددجو و خانواده

۵- نقش درماني

۶- نقش حفاظتي

۷- نقش هماهنگ كننده

توانايي‌هاي مورد نياز و قابل توصيه :

در اينجا جسم‌هايي بيمار، روحهايي دردمند و روانهايي آشفته حضور دارند. در اينجا بايد پذيراي مشكلات بسيار و پاسخگوي نيازهاي بي‌شمار باشي. بايد روزي ۸ ساعت در اطاق عمل با تمامي وجود در خدمت تيم پزشكي باشي. بايد سالها در بخش سرطان يا سوانح و سوختگي ، دردمندترين بيماران را مشاهده كني و در حد توانت به آنها رسيدگي نمايي و در يك كلام بايد عشق به هم‌نوع و ايثار و همياري در ذره ذره وجودت خانه كرده باشد.

دانشجوي پرستاري بايد عاشق انسان و انسانيت باشد تا بتواند در شرايط سخت و بحراني حتي زماني كه خسته است يا آمادگي جسمي و روحي لازم را ندراد، به ديگران كمك كند. همچنين بايد فردي منظم و دقيق باشد و بداند كه نظم و سختگيري اساس كار رشته پرستاري است و از لحاظ درسي نيز لازم است كه به زيست‌شناسي، شيمي و زبان انگليسي مسلط باشد چون براي روزآمد بودن و اطلاع از آخرين دستاوردهاي دانش پرستاري ، لازم است كه از مجلات و منابع علمي به زبان انگليسي استفاده كند.

دانشجوي پرستاري بايد از سلامت كامل جسماني برخوردار باشد تا به ياري ديد قوي بتواند كارهاي ظريف و دقيق پرستاري را بخوبي انجام دهد و با شنوايي خوب صداي قلب را حتي اگر ضعيف باشد، بشنود . حتي داشتن قدي متناسب و عدم لكنت زبان يا لرزش دست در اين رشته ضروري است . چون همين مشكلات به ظاهر كوچك، در كارايي يك پرستار بسيار موثر است.

پرستار بايد بيش از هر چيز متواضع بوده و هدفش خدمت به مردم باشد چون كار در بيمارستان يك كار مشخص و كلاسه شده نيست بلكه پرستار در صورت ضرورت بايد هركاري حتي كاري كه از يك فرد بيسواد نيز برمي‌آيد، انجام دهد. يعني قرار نيست كه دانشجوي پرستاري پس از فارغ‌التحصيلي پشت استيشن بنشيند و دستور دهد بلكه بايد در انجام هر خدمتي پيش قدم باشد. همچنين لازم است كه روابط عمومي خوبي داشته باشد چون پرستار نزديكترين فرد به بيمار است و حتي بعضي از بيماران مشكل خود را به راحتي با پزشك در ميان نمي‌گذارند اما با پرستاري كه روابط عمومي خوبي داشته و توانسته است اعتماد بيمار را جلب كند، در ميان مي‌گذارند.

همچنین اطلاعات عمومي خوب در زمينه پزشكي براي يك پرستار ضروري است چون پرستار به نوعی دیگر درمانگر بیمار است و حتي دروسي كه مي‌خواند همان دروس پزشكي است با دیدگاهی دیگر .

پرستاري علم و هنر است براي همين يك پرستار بايد علاوه بر دانش لازم ، از آمادگي روحي و رواني، صبر و حوصله ، روابط عمومي خوب و قدرت تجزيه و تحليل بالا برخوردار باشد . به عبارت ديگر يك پرستار نمي‌تواند تنها با تكيه بر دروس دانشگاهي ، در كار خود موفق شود بلكه بايد از دانش خود در شرايط مختلف و متفاوت به درستي استفاده كند و اين نياز به قدرت تجزيه و تحليل خوب، سرعت عمل و آمادگي روحي و رواني دارد. 

پرستار با دردمندترين افراد جامعه در ارتباط است براي همين بايد جسمي قوي و روحي توانا داشته باشد تا بتواند از عهده شب‌كاري يا كار در بخش‌هايي حساس و دشوار مثل C.C.U ، I.C.U ، بخش بيماران سرطاني يا بخش سوانح و سوختگي برآيد و در ضمن دچار فشارهاي روحي و رواني يا ناتواني‌هاي جسمي نشود.

اما چرا با وجود سختي‌ها و دشواري‌هاي بسيار اين كار، عده‌اي با عشق و علاقه در اين زمينه فعاليت مي‌كنند؟

پرستاران يك بيمارستان ، عامل اصلي موفقيت يك بيمارستان هستند. يعني اگر پرستاران يك بيمارستان خوب، كارآمد و دلسوز باشند، اكثر بيماران از آن بيمارستان راضي خواهند بود. چون بيشترين ارتباط بيمار با پرستاران مي‌باشد و رضايت از پرستار مساوي است با رضايت از بيمارستان .

به بيان ديگر لبخند رضايت بيمار، شيرين‌ترين و دلپذيرترين هديه‌اي است كه هر روز به يك پرستار دلسوز و تلاشگر تقديم مي‌شود؛ هديه‌اي كه پرستار را به تلاشي پي‌گير تر و بيشتر تشويق مي‌كند.

وجود پرستار ، كارهاي او ، لبخند او ، سخن او و فعاليت او آرامش بخش جان انسان‌هايي است كه بيش از هر انسان ديگر نيازمند آرامش هستند.

شرايط محيط كار، محل استخدام:

محل احتمالي استخدام مي تواند بيمارستانها، كلينيكها و پاراكلينيك هاي دولتي و خصوصي، ادارات،  سازمانهاو به عنوان مربي در دانشكده ها و …. باشد. اين رشته يا شغل در اكثر مراكز درماني دولتي و خصوصي و غيره بصورت شيفت در گردش ( صبح ، عصر و شب ) يا شيفت ثابت مي باشد . و شرايط محيط كار آن بستگي به نوع مسئوليت و بخشهاي بيمارستان و مراكز درماني كه پرستار در آن مشغول مي باشد دارد مثلا يك پرستار كه در بخش اورژانس و يا پايگاه اورژانس بيمارستان كار مي كند يا پرستاري كه در بخش اطفال بيمارستان يا بخش  داخلي و جراحي و يا ICU و CCU و يا اطاق عمل از نظر شرايط محيط كار با هم تفاوت دارند .

پرستار مي تواند در بيمارستان براساس سطح تحصيلات ( كارشناسي ، كارشناسي ارشد ) و سابقه كار در پستهاي پرستار شيفت ، سر پرستار ، سوپروايزر باليني ، سوپروايزر كنترل عفونت ، سوپروايزر آموزشي و رياست پرستاري بيمارستان مشغول به كار شود

• مراکز جراحی محدود به مراکزی اطلاق می شود که پس از انجام جراحی، بیمار حداکثر ظرف چند ساعت قادر به ترک مرکز بشود. اعمال جراحی انجام شده اعم از جراحی مینور یا ماژور(جراحی مینور بدون بیهوشی و با بیحسی موضعی، جراحی ماژور، با بیهوشی انجام می گردد) حتی در مورد اعمال جراحی ماژور که با بیهوشی عمومی انجام می گردد نیز باید بیمار پس از به هوش آمدن مرکز را ترک نماید و نیازی به بستری شدن نداشته باشد.
• هدف از تأسیس این گونه مراکز ممانعت از تحمیل هزینه سنگین به بیمار و حذف مخارج و مشکلات ناشی از هتلینگ و ترخیص هرچه سریعتر بیمار می باشد.
• مجموعه متخصصین گروه جراحی که می توانند مبادرت به اعمال جراحی نمایند عبارتند از:
جراحان عمومی، ارولوژی (جراحان مجاری ادراری و کلیه)، ارتوپدی (جراحان استخوان و مفاصل)، زنان و زایمان، جراحی اطفال، گوش و حلق و بینی، ترمیمی و جراحی های چشم.
• متخصصین فوق الذکر عمل هایی را در این مراکز می توانند انجام دهند که حداکثر مدت توقف بیمار بعد از عمل جراحی چند ساعت بیشتر نباشد و تا حد امکان بیمارانی را جهت عمل در این مراکز انتخاب کنند که احتمال خطر ضمن و بعد از عمل حداقل باشد و بعلاوه قبلاً تمام بررسی های پاراکلینیک انجام شده و حتماً لازم است این مراکز با یک بیمارستان در نزدیکی خود قرارداد رسمی داشته باشد تا در صورت پیش آمدن مشکل در ضمن عمل، بیماران به فوریت و بدون قید و شرط در آن بیمارستان بستری و پذیرش شوند، انجام اعمال جراحی در مراکز جراحی محدود در مورد افرادی صورت می گیرد که ریسک عمل جراحی حداقل باشد و بیمارانی که بعلت داشتن مشکلات در سایر ارگان ها باعث افزایش ریسک عمل جراحی می گردند، در این مراکز پذیرفته نشوند، بعلاوه بیمار باید به لحاظ فکری و فرهنگی قدرت انجام دستورات بعد از عمل را به  نحو احسن داشته باشد. نمونه بارز بیمارانی که نباید در این مراکز عمل شوند عبارتند از:
الف) بیمارانی که به عنوان عقب مانده ذهنی شناخته شده باشند.
ب) بیمارانی که دچار عفونت های مجاری تنفسی، ریوی، کلیوی و کبدی (هپاتیتها) یا شکمی باشند.
ج) بیمارانی که علایم حیاتی طبیعی نداشته یا دچار شوک وتروما شده باشند.
د) بیمارانی که نیازمند مانیتورینگ هستند.
هـ) نوزادان و شیرخواران زیر سه ماه.
و) بیماران خیلی چاق، بیماران آسمی، بیماران دچار کم خونی ، بیماران بسیار مسن و بیمارن قلبی، ریوی و هیپرتانسیو (فشار خون بالا).
• پذیرش بیمارانی که نیاز به اقدامات درمانی غیر جراحی داشته باشند جز در موارد فوریت ها (اورژانس) ممنوع است.
لیست اقدامات تشخیصی درمانی و اعمال جراحی سرپایی مجاز و امکانات لازم برای انجام امور مزبور در مراکز جراحی محدود همه ساله از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متناسب با پیشرفت های پزشکی اعلام می گردد.
 
ليست اعمال مراكز جراحي محدود
 ۱- جراحي اعصاب
-  سوزن زدن در فضاي ساب دورال از راه فونتانل (شيرخوار) يك‌طرفه يا دو‌طرفه
-  پونكسيون ونتريكول از راه برهول (burr hole) قبلي فونتانل يا كانتر مخزن داخل
  ونتريكول با يا بدون تزريق دارو و يا ساير موارد براي تشخيص و درمان
-  پونكسيون سيسترن با يا بدون تزريق دارو يا ساير موارد براي تشخيص يا درمان
-  پونكسيون لوله شانت مربوط به مخزن براي آسپيراسيون يا تزريق
-  سوراخ كردن با مته (ساب دورال يا ونتريكولار) بدون جراحي متعاقب كارگذاري وسيله ثبات فشار يا كاتترونتريكولار
-  آسپيراسيون مجدد آبسه يا كيست داخل جمجمه‌اي
-  ضايعه استريوتاكسيك بوسيله عوامل نوروليتيك (مثل الكل، حرارت، برق و امواج   
  راديوئي)
-  خارج نمودن تحريك‌كننده‌هاي عصبي
-  انسيزيون زيرجلدي براي قرار دادن گيرنده اتصال مستقيم يا القائي
-  خارج نمودن گيرنده
-  برداشتن كل سيستم شنت بدون جايگزيني
-  تزريق خون، وصله به كمك لخته خون در ناحيه كمري اپيدورال
-  تزريق ماده بي‌حسي در فضاي ساب آراكنوئيد نخاع جهت تشخيص يا درمان ساده
-  سوزن زدن براي تزريق درناژ يا آسپيراسيون ساب آراكنوئيد يا ساب دورال منقطع
-  سوزن زدن براي تزريق، درناژ يا آسپيراسيون اپيدورال يا كودال ساده
-  تزريق ماده نوروليتيك در فضاي ساب آراكنوئيد
-  تزريق ماده نوروليتيك در فضاي اپيدورال يا كودال
-  تزريق جهت ميلوگرافي نخاع يا فضاي خلفي
-  تزريق ماده غير از ماده بي‌حسي و ماده حاجب يا محلول نوروليتيك در فضاي ساب    
  آراكنوئيد  
-  تزريق ماده غير از ماده بي‌حسي و ماده حاجب يا محلول نوروليتيك در فضاي كودال
  يا اپيدورال
-  تزريق براي ديسكوگرافي يك سطح يا سطوح مختلف كمري يا گردني
-  تحريك استريوتاكسيك طناب نخاعي از طريق پوست بدون عمل جراحي متعاقب
-  نمونه‌برداري، آسپيراسيون، اكسيزيون ضايعه طناب نخاعي
-  كاشت محرك عصبي از طريق پوست، اپي‌دورال، اينترادورال
-  برداشت الكترودهاي محرك عصبي نخاعي
-  انسيزيون براي كاشت گيرنده زيرپوست
-  اصلاح يا خارج كردن گيرنده
-  برداشت كامل سيستم شنت مايع مغزي نخاعي بدون جايگزيني
-  بلوك عصبي اعصاب سوماتيك سمپاتيك
-  كارگذاري محرك عصبي اعصاب محيطي بطور سطحي
-  كاشت الكترودها از طريق پوست، اعصاب جمجمه‌اي، اعصاب محيطي، عصبي عضلاني
-  اصلاح يا خارج كردن الكترودهاي محيطي
-  كارگذاري الكترودهاي زيرپوستي از طريق انسيزيون
-  اصلاح يا خارج كردن گيرنده محرك عصبي محيطي
-  تخريب بوسيله عوامل نوروليتيك، شيميائي، حرارتي، الكتريكي يا امواج راديوئي اعصاب سوماتيك مثل تري‌ژمينال، بين‌دنده‌اي، پاراورتبرال، پودندال ساير اعصاب محيطي يا شاخه‌هاي آن

  اعصاب محيطي
-  نوروليز اعصاب انگشتي
-  نوروليز عصب اولنار در مچ
-  نوروليز عصب مديان در تونل كارپ
-  قطع يا تخريب اعصاب فوق حدقه‌اي، زير‌حدقه‌اي، چانه‌اي، صورتي، پس‌سري بزرگ،
  اوبتراتور، خارج لگني با يا بدون تنوتومي اداكتور يكطرفه يا دو طرفه
-  اكسيزيون نوروما، عصب پوستي انگشت، دست يا پا
-  ترميم عصب انگشت
-  ترميم اعصاب محيطي زير آرنج و زانو

 ۲- اورولوژي
  اعمال مجاز اورولوژي:
-  تخليه آبسال رنال يا پري رنال
-  نفروستومي پركوتانئوس (PCN) ، نفروتومي با تخليه
-  بيوپسي باز كليه
-  آسپيراسيون و يا تزريق به كيست كليوي يا لگنچه
-  عبور كاتتر يا اينتراكاتتر به لگنچه كليوي، يا استنت به حالب از لگنچه كليوي جهت‌تخليه و يا تزريق 
-  بررسي‌هاي مانومتريك از راه لوله نفروستومي يا پيلوستومي يا كاتتر حالبي
-  تغيير لوله نفروستومي يا پيلوستومي
-  تخليه مثانه از راه پيشابراه
-  سيستوسكوپي يا سيستويورتروسكوپي با يا بدون جراحي
-  سيستويورتروسكوپي با كاتتريزاسيون پيشابراه
-  تخريب يا برداشتن بافت مثانه از راه پيشابراه
-  ماتوتومي، برش مه‌آ
-  گشاد كردن پيشابراه
-  ختنه، فيموز، پارافيموز
-  اركيكتومي، اركيوپكسي
-  اكسيزيون هيدروسل
-  اكسيزيون واريكوسل با ليگاتور وريدهاي اسپرماتيك جهت واريكوسل    و يا بدون          
  استفاده از روش شكمي
-  بيوپسي پروستات
-  پروستاتكتومي، تخليه آبسه پروستات، توسط روشهاي ليزر و ترموتراپي
-  وازكتومي
-  وازواپيديديموستومي
-  رزكسيون اسپرماتوسل
-  ESWL
-  بعضي از موارد ليتولاپاكسي از راه پيشابراه (  TUL)
-  بيوپسي بيضه
-  شكستگي پنيس
-  سيستوستومي پركوتانئوس و كلاسيك
-  سنگ مثانه
-  عدم نزول بيضه
-  سنگ حالب
-  سنگ لگنچه
-  پروستات (پروستاتكتومي باز)

۳- E. N. T
-  درناژ آبسه- هماتوم گوش خارجي- مجراي گوش خارجي
-  سوراخ كردن گوش
-  نمونه‌برداري گوش خارجي، مجراي گوش خارجي
-  اكسيزيون گوش خارجي آمپوتاسيون كامل
-  اكسيزيون اگزوستوز ضايعه نسج نرم مجراي خارجي گوش
-  درآوردن جسم خارجي از مجراي گوش خارجي
-  اوتوپلاستي يك‌طرفه
-  باد كردن شيپور استاش با يا بدون كاتتر
-  كاتتريزاسيون شيپور استاش
-  روشهاي بافل، كار گذاشتن موضعي در گوش مياني براي كنترل فازphase control) )
-  ميرنگوتومي
-  گذاشتن و برداشتن لوله تهويه
-  تمپانوستومي
-  تجسس گوش مياني از طريق برش كانال از خلف گوش
-  آنتروتومي از راه ماستوئيد
-  اكسيزيون پوليپ گوش
-  وصله پرده صماخ
-  ترميم پرده صماخ با گرافت نسجي
-  ميرنگوپلاستي
-  پيوند غضروف گوش به بيني يا گوش
-  تخريب ضايعه كام يا زبان كوچك (حرارتي، كرايو يا شيميايي)
-  ترميم بريدگي كام
-  ترميم فيستول نازولابيال
-  درناژ آبسه بناگوشي
-  ايجاد فيستول براي كيست بزاقي زيرزباني (رانولا) ساده يا با پروتز
-  سيالوليتوتومي غده تحت فكي، تحت زباني يا بناگوشي داخل يا خارج دهاني
-  نمونه‌برداري سوزني غده بزاقي
-  نمونه‌برداري انسيزيونال غده بزاقي
-  اكسيزيون يا مارسوپياليزاسيون كيست بزاقي زيرزباني (رانولا)
-  اكسيزيون تومور يا غده بنا گوشي در لوب سطحي با يا بدون ديسكسيون عصب
-  اكسيزيون غده تحت فكي و زيرزباني
-  ترميم فيستول بزاقي
-  فراخ سازي و كاتتريزاسيون مجراي بزاقي
-  بستن مجراي بزاقي از داخل دهان
-  درناژ آبسه پري تانسيلار
-  نمونه‌برداري اوروفارنكس- هيپوفارنكس- نازوفارنكس
-  برداشت جسم خارجي از حلق
-  اكسيزيون كيست يا زائده چين برونكيال
-  تانسيلكتومي و آدنوئيد كتومي
-  اكسيزيون تكمه‌هاي لوزه‌اي
-  بخيه كردن حلق براي زخم يا صدمه
-  فارنگوستومي خارجي براي تغذيه
-  كنترل خونريزي دهاني حلقي ساده
-  كنترل خونريزي نازوفانكس
-  آندوسكوپي اسفنوئيد
 تشخیص
 با اسفنوئیدوتومی
 با برداشتن مخاط
-  لوله‌گذاري داخل تراشه
-  لارنگوسكوپي غير مستقيم
 با بیوپسی
 با برداشتن جسم خارجي
 با اكسيزيون ضايعه
 با تزريق طنابهاي صوتي
 متد ميكروسرجري
 با استروبوسكوپي (فيبراپتيك انعطافي)

-  نمونه‌برداري لب
-  برداشتن ورميليون با جلو كشيدن مخاط
-  بازسازي لب
-  رزكسيون لب بيش از يك چهارم- بدون بازسازي
-  ترميم ورميليون لب
-  ترميم پلاستيك لب شكرّي- يك‌طرفه يا دوطرفه اوليه يا ثانويه
-  درناژ آبسه- كيست هماتوم و ستيبول دهان
-  برداشتن جسم خارجي فرورفته و ستيبول دهان
-  انسيزيون فرنوم لب
-  نمونه‌برداري از وستيبول دهان
-  اكسيزيون ضايعه در دهان، مخاطي- زير مخاطي، عضلاني
-  اكسيزيون مخاط به عنوان دهنده پيوند
-  فرنومكتومي- فرنولكتومي- فرنكتومي
-  ترميم جراحات دهان
-  انسيزيون فرنوم زبان (فرنوتومي)
-  انسيزيون و درناژ آبسه خارج دهاني- كيست يا هماتوم كف دهان زير چانه تحت فكي
  ماضغه‌اي
-  نمونه‌برداري زبان
-  نمونه‌برداري كف دهان
-  اكسيزيون ضايعه زباني بدون ترميم
-  بخيه كردن زبان به لب براي ميكروگناتيا (عمل دوگلاس)
-  فرنولوپلاستي
-  نمونه‌برداري اكسيزيون ضايعه كام
-  يوولكتومي- اكسيزيون ضايعه كوچك
-  پالاتوفارنگوپلاستي
-  برداشتن اگزوستوز كام سخت
-  رينوپلاستي اوليه، غضروفهاي طرفي و آلار، بالا بردن نوك بيني با يا بدون ترميم كل             
  تيغه بيني
-  رينوپلاستي ثانويه
-  ترميم تيغه بيني با يا بدون كاشت غضروف
-  ترميم آترزي كوان از داخل بيني
-  آزاد كردن چسبندگي‌هاي داخل بيني
-  ترميم فيستول دهاني- فك فوقاني
-  ترميم اورونازال
-  بازسازي عملكردي داخل بيني (سپتوم يا ساير درموپلاستي‌هاي داخل بيني)
-  اصلاح سوراخ تيغه بيني
-  كوتريزاسيون توربينت‌ها يك‌طرفه يا دوطرفه سطحي يا اينترامورال
-  كرايوسرجري توربينت‌ها يك‌طرفه يا دوطرفه
-  كنترل خونريزي قدامي بيني، يك‌طرفه يا دوطرفه
-  شكستن توربينت‌هاي ببيني
-  شستشوي سينوس ماگزيلا از طريق كانولاسيون يك‌طرفه يا دوطرفه       
-  باز كردن سينوس ماگزيلر (آنتروتومي) از داخل بيني، يك‌طرفه يا دوطرفه
-  انسيزيون راديكال (كالدول لوك) يك‌طرفه يا دوطرفه
-  برداشت پوليپ‌هاي آنتروكوانال (راديكال كالدول لوك) يك‌طرفه يا دوطرفه
-  برداشتن اتموئيد از داخل بيني قدامي يا كامل
-  برداشتن اتموئيد از خارج بيني كامل
-  آندوسكوپي بيني
-  نازوفارنگوسكوپي
-  آندوسكوپي بيني پوليپكتومي بيني
 با اتموئيد كتومي ناقص يا كامل
 با آنتروستومي ماگزيلر
 با خارج كردن اجسام خارجي
-  آندوسكوپي سينوس ماگزيلار
 تشخيصي
 با خارج كردن جسم خارجي
 با خارج كردن كيست
 با برداشتن مخاط يا پوليپ
 با خارج كردن توده خارجي
 تشخيصي
 با اسفنوئيدوتومي
-  شكستگي بيني- باز يا بسته- با يا بدون جا اندازي- ساده يا پيچيده- با يا بدون
  فيكساسيون استخواني داخلي و يا خارجي
-  درمان بازشكستگي نازواتموئيد بدون فيكساسيون خارجي
-  جا اندازي بسته قوس زايگوما
-  جا اندازي شكستگي فرورفته زايگوما به روش باز
-  شكستگي كف اربيت و يا گونه، پيچيده (شامل نوع blow out)، جا اندازي ترانس آنترال         
  (روش كالدول- لوك)
-  شكستگي اربيت، درمان محافظه‌كارانه بجز blow out – جا اندازي بسته يا باز با يا  
  بدون پروتز
-  جا اندازي بسته ساده يا پيچيده و يا جا اندازي باز دررفتگي T MJ
-  درمان شكستگي باز يا بسته هيوئيد با يا بدون دستكاري
-  نمونه‌برداري بافت نرم گردن
-  نمونه‌برداري- اكسيزيون تومور خوش خيم زير جلدي، عمقي، زير فاشيا يا داخل عضله  
  در گردن
-  در ناژ آبسه يا هماتوم بيني- تيغه بيني
-  نمونه‌برداري بافت نرم داخل بيني
-  اكسيزيون پوليپهاي بيني
-  اكسيزيون ضايعه داخل بيني از داخل
-  اكسيزيون ضايعه داخل بيني از خارج (رينوتومي جانبي)
-  اكسيزيون كيست درموئيد ساده- شكل پوستي و زير پوستي، زير استخوان يا
  غضروف
-  اكسيزيون توربينتها، ناقص يا كامل
-  رزكسيون زير مخاطي توربينت، ناقص يا كامل
-  رينكتومي ناقص يا كامل
-  تزريق به توربينت‌ها
-  پروتز تيغه بيني (كارگذاري تكمه)
-  برداشتن جسم خارجي داخل بيني با يا بدون بيهوشي عمومي با يا بدون رينوتومي          
  جانبي
۴- چشــم
-  تخليه محتويات چشم با كارگذاري پروتز
-  در آوردن جسم خارجي از ملتحمه، سطحي، فرورفته زير ملتحمه يا اسكلرا
-  در آوردن جسم خارجي از قرنيه
-  در آوردن جسم خارجي از اطاقك قدامي
-  در آوردن جسم خارجي از عدسي
-  ترميم پارگي ملتحمه
-  ترميم پارگي قرنيه بدون سوراخ يا سوراخ شده بدون گرفتاري نسج يوه‌آ
-  ترميم ضايعه عضله يا تاندون خارج چشمي يا كپسول تنون
-  كراتوتومي
-  اكسيزيون، نمونه‌برداري قرنيه، اكسيزيون يا تغيير محل پتريژيوم با يا بدون گرافت
-  خراشيدن روي قرنيه، تشخيصي براي اسميرياكشت
-  برداشتن اپي‌تليوم قرنيه با يا بدون كموكوتريزاسيون، يا با بكار بردن مواد باند شونده
-  ترموكوتريزاسيون، كرايوتراپي ضايعه قرنيه
-  خالكوبي روي قرنيه، مكانيكي يا شيميائي
-  كراتوپلاستي
-  كراتومليوسيس، كراتوپلاستي انكساري
-  كراتوفاكيا
-  اپي كراتوفاكيا
-  انسيزيون شل كننده روي قرنيه براي تصحيح آستيگماتيسم ناشي از جراحي
-  رزكسيون گوه‌اي قرنيه، براي تصحيح آستيگماتيسم منتج از جراحي
-  كراتوتومي شعاعي
-  پاراسنتز اتاقك قدامي چشم با آسپيراسيون تشخيصي مايع زلاليه
-  پاراسنتز اتاقك قدامي چشم با آزاد سازي مايع زلاليه
-  گونيو تومي با يا بدون سوراخ كردن گونيو
-  سوراخ كردن گونيو
-  ترابكولوتومي خارجي
-  ترابكولوپلاستي
-  آزاد كردن چسبندگي‌ها، قسمت قدامي چشم، با يا بدون تزريق هوا يا مايع شامل   
  چسبندگي‌هاي گونيو
-  آزاد كردن چسبندگي‌هاي خلفي
-  آزاد كردن چسبندگي‌هاي قرنيه به ويتره
-  برداشتن رشد اپي تليوم اتاقك قدامي
-  برداشتن ايمپلنت از قسمت قدامي چشم
-  خارج كردن لخته خون از قسمت قدامي چشم
-  تزريق هوا يا مايع يا دارو بداخل اتاقك قدامي
-  اكسيزيون ضايعات صلبيه
-  فيستوليزاسيون صلبيه براي گلوكوم با ترفين به همراه ايريدكتومي
-  فيستوليزاسيون صلبيه براي گلوكوم با ترموكوتر به همراه ايريدكتومي
-  فيستوليزاسيون صلبيه براي گلوكوم با پانچ يا قيچي به همراه ايريدكتومي
-  ايريدنكلايزيس يا ايريدوتازيس
-  ترابكولكتومي خارجي
-  اصلاح زخم عمل قسمت قدامي
-  ايريدوتومي توسط انسيزيون شكافي با يا بدون ترانس فيكساسيون
-  ايريدكتومي، بريدن قرنيه و صلبيه
-  ايريدكتومي، بريدن قرنيه و صلبيه همراه سيكلكتومي
-  ايريدكتومي، بريدن قرنيه و صلبيه محيطي براي گلوكوم
-  ايريدكتومي، بريدن قرنيه و صلبيه قطاعي
-  ايريدكتومي، بريدن قرنيه و صلبيه نوري
-  ترميم عنبيه، جسم مژگاني
-  بخيه عنبيه، جسم مژگاني
-  سيكلو دياترمي
-  سيكلو كرايوتراپي
-  سيكلو دياليز
-  ايريدوتومي توسط فتوكواگولاسيون
-  كورنئوپلاستي توسط فتوكواگولاسيون
-  تخريب، برداشتن كيست يا ضايعه عنبيه يا جسم مژگاني
-  شكافتن كپسول عدسي
-  شكافتن كپسول عدسي با ليزر
-  در آوردن كاتاراكت ثانويه
-  در آوردن محتويات عدسي با آسپيراسيون
-  فاكو فراگمانتاسيون و آسپيراسيون
-  نماياندن كاتاراكت
-  در آوردن عدسي با يا بدون ايريدكتومي داخل يا خارج كپسولي
-  در آوردن داخل كپسولي كاتاراكت گذاشتن پروتز عدسي
-  در آوردن خارج كپسولي كاتاراكت
-  گذاردن عدسي داخل چشمي بطور ثانويه به دنبال برداشتن عدسي
-  تخليه مايع زير رتين با فتوكواگولاسيون، اشعه گزنون
-  با كلينگ اسكلرا با يا بدون پروتزهاي خارجي
-  پروفيلاكسي دكولمان رتين يك يا چند مرحله بدون درناژ با دياترمي يا كرايوتراپي
-  فتوكواگولاسيون، اشعه گزنون
-  تخريب ضايعه موضعي رتين يا كوروئيد، در يك مرحله يا چند مرحله، دياترمي     
  كرايوتراپي، فتوكوگوالاسيون
-  تحكيم اسكلرا با يا بدون گرافت
-  جراحي استرابيسم
-  نمونه‌برداري عضله خارجي چشم
-  تزريق رتروبولبار دارو، الكل
-  تزريق داخل كپسول تنون
-  بلفاروتومي انسيزيون و در ناژپلك
-  تارسورافي برشي
-  كانتوتومي
-  اكسيزيون شالازيون و ضايعات ديگر
-  نمونه‌برداري پلك
-  اصلاح تريكيازيس در آوردن موبافورسپس، با الكتروليز
-  انسيزيون لبه پلك با يا بدون گرافت مخاطي آزاد
-  تارسورافي
-  ترميم بلفاروپتوز
-  رزكسيون لواتور
-  رزكسيون ملتحمه، تارس ولواتور (عمل فاسانلا- سروت)
-  ترميم اصلاح بيش از حد پتوز
-  تصحيح و تراكسيون پلك
-  ترميم اكتروپيون
-  ترميم انتروپيون
-  ترميم زخم تازه پلك
-  در آوردن جسم خارجي فرورفته در پلك
-  كانتو پلاستي
-  اكسيزيون و ترميم پلك
-  بازسازي همه ضخامت پلك با جابجا كردن فلپ پلكي- ملتحمه‌اي از پلك ديگر
-  انسيزيون ملتحمه تخليه كيست
-  اكسيزيون فوليكولهاي ملتحمه و ضايعات ملتحمه با يا بدون اسكلراي مجاور،
  نمونه‌برداري ملتحمه
-  تخريب ضايعه ملتحمه
-  تزريق زير ملتحمه
-  كنژنكتيو پلاستي
-  قطع سيمبلفارون با يا بدون كارگذاري كانفورمر يا كنتاكت لنز فلپ ملتحمه ناقص يا
  كامل
-  انسيزيون درناژ غده اشكي، داكريوسيستوستومي
-  انسيزيون، چيدن پونكتوم اشكي
-  اكسيزيون غده اشكي كامل يا ناقص
-  نمونه‌برداري غده اشكي
-  داكريوسيستكتومي
-  برداشتن جسم خارجي يا سنگ در مجاري اشكي
-  در آوردن تومور غده اشكي از طريق پيشاني با يا بدون استئوتومي
-  ترميم پلاستيك كاناليكولها
-  تصحيح پونكتوم برگشته با كوتر
-  داكريوسيستورينوستومي
-  كژنكتيوورينو ستومي بدون لوله
-  بستن پونكتوم اشكي با كوتر
-  بستن فيستول كيسه اشكي
-  ديلاتاسيون پونكتوم اشكي با يا بدون شستشو
-  ميل زدن مجراي نازولاكريمال با يا بدون شستشو با يا بدون وارد كردن لوله يا استنت
-  ميل زدن كاناليكولهاي اشكي با يا بدون شستشو
-  تزريق به داخل سيستم اشكي براي راديوگرافي
-  كانتوپلاستي مياني
-  كانتوپكسي طرفي
 
۵- جراحي زنان
-  مارسوپياليزاسيون كيست بارتولن
-  كولپوسنتز
-  بيوپسي مخاط واژن، شامل كيستهائي كه نيازمند بخيه هم باشند
-  اكسيزيون سپتوم واژن
-  ديلاتاسيون واژن زير بيهوشي
-  معاينه لگن زير بيهوشي
-  كولدوسكوپي تشخيصي
-  كونيزاسيون سرويكس
-  تراكلورافي، ترميم پلاستيك سرويكس، از راه واژن
-  ديلاتاسيون و كورتاژ باقيمانده سرويكس
-  ديلاتاسيون و كورتاژ (غير از حاملگي)
-  لاپاروسكوپي لگن: جهت رؤيت احشاء لگني، فولگوراسيون ضايعات تخمداني يا صفاقي،
  ليز چسبندگي با آسپيراسيون با بيوپسي
-  TL
-  IVF و GIFT (در تعهد بيمه همگاني نمي باشد)
-  زايمان بدون درد
-  جراحي كيست تخمدان
-  سيتوسل؟؟ ركتوسل
-  سزارين
-  هيستركتوي؟؟ وارژينال
 
۶- جراحي عمومي
- انسيزيون و درناژكيست سباسه عفوني يا غير عفوني، منفرد
- انسيزيون و درناژكيست اپي تليالي (كيست سباسه) عفوني با برداشت كامل ساك و ترميم حفره
-  انسيزيون و درناژ فورانكل
-  انسيزيون و درناژ آبسه (براي مثال كربانكل، هيدرآدنيت چركي و آبسه‌هاي ديگر جلدي           
  و زيرجلدي)، ساده
-  درناژ كيست پيلونيدال
-  درناژ ناخن يا دور ناخن
-  انسيزيون و برداشت جسم خارجي، بافت زير جلدي
-  درناژ هماتوم
-  پونكسيون يا آسپيراسيون آبسه، هماتوم يا كيست
-  انسيزيون و درناژ عفونت شديد محل عمل
-  نمونه‌برداري پوست يا بافت زير جلدي

ضايعات خوش‌خيم
-  اكسيزيون ضايعه پوستي و بافت زير جلدي (براي مثال سيكاتريسي، فيبرو، التهابي،
  مادرزادي، كيستيك) 
-  اكسيزيون تكمه پوستي
-  قطر ضايعه تا  ۵/۰ سانتيمتر (تنه، بازوها، ساق‌ها، پوست سر و گردن، ناحيه تناسلي،
  ناخنها)
-  دبريدمان، ناخنها، بدون وسيله مخصوص ۵ تا يا كمتر
-  اكسيزيون بستر ناخن بصورت ناقص يا كامل (مثلاً ناخن در گوشت رفته يا تغيير شكل   
  داده)
-  آمپوتاسيون قسمتي از بند ديستال انگشت
-  بازسازي بستر ناخن ساده
-  اكسيزيون گوه‌اي چين پوستي ناخن (براي مثال ناخن در گوشت فرو رفته)

عوارض شناخته شده هنگام استفاده از لوله تراشه شامل عوارض حين لوله گذاري،عوارض بعد از لوله گذاري و عوارض بعد از اكستوبه كردن بيمار است. كنترل دقيق و مداوم بيمار حين لوله گذاري و بعد از آن مي تواند اندكي از اين عوارض بكاهد.
الف-عوارض حين لوله گذاري داخل تراشه:
۱- ترس:
بيماران هوشيار ممكن است نسبت به اينتوباسيون به شدت دچار ترس شوند.
اقدامات :
بهتر است بيمار را در صورت هشيار بودن قبل از انجام پروسيجر ،كاملاً از نظر رواني آماده نمود.توضيح در مورد ساير روشهاي برقراري ارتباط و در دسترس قرار دادن زنگ اخبار براي موارد ضروري و نيز اطمينان دادن به بيمار كه هر زمان لازم باشد پرسنل مجرب و كارآزموده بالاي سر او خواهند بود مي تواند به نحو مؤثري از اضطراب بيمار بكاهد.
۲-تروما،لارنگواسپاسم و برونكواسپاسم :
عدم مشاهده كامل تارهاي صوتي هنگام لوله گذاري ،وارد كردن لوله با فشار و خشونت ممكن است منجر به ايجاد عوارض فوق گردد.
اقدامات:
قبل از اينتوباسيون بيمار، كاملاً حلق و دهان از ترشحات پاك شده و باتريهاي لارنگوسكوپ نيز كاملا قوي و پر نور باشد.
۳-ديس ريتمي هاي قلبي:
مهمترين ديس ريتمي ،براديكاردي به دليل تحريك عصب واگ است.
اقدامات:
پيشگيري از عوارضي مانند افت فشارخون
۴-جايگذاري غلط لوله تراشه درمري:
احتمال جايگذاري غلط لوله تراشه و وارد شدن آن به مري در هنگام لوله گذاري هميشه وجود دارد.
اقدامات:
بايد به محض وارد كردن لوله ،كاف آن را باد نموده سپس توسط آمبوبگ به بيمار چند تنفس دستي داد و ضمن دادن تنفس قله هاي ريه هاي بيمار بايد از نظر وجود صداهاي تنفسي سمع شود ودر صورت عدم وجود صدا ،ناحيه گزيفوئيد از نظر ورود هوا به داخل معده بايد مورد سمع قرار گيرد . در صورت جايگذاري غلط لوله تراشه فوراً اقدام به تصحيح محل آن نمود.
۵- وارد كردن بيش از حد لوله به تراشه :
ورود بيش از حد لوله تراشه به تراشه ي بيمار كه ممكن است به داخل يكي از برونش ها(غالباًبرونش راست) هدايت شود در چنين وضعيتي با پر كردن كاف لوله تراشه ،برونش ديگر بسته شده و به علت عدم تهويه دچار آتلكتازي شود.
اقدامات:
. به منظور كنترل محل جايگزيني انتهاي لوله تراشه گرفتن Ray Chest X بلافاصله بعد از اينتوباسيون ضروري است ، همچنين سمع دو طرفه ي صداهاي ريه هر دو ساعت و يا بعد از دادن هر گونه تغيير پوزيشن به بيمار كمك كننده است.
۶-استفراغ و آسپيراسيون احتمالي:
هنگام اينتوباسيون از راه دهان ،در صورت تحريك رفلكس gag امكان بروز استفراغ و آسپيراسيون محتويات معده به داخل تراشه وجود دارد.
اقدامات:
درصورت موجود بودن زمان بهتر است قبل از اينتوباسيون براي بيمار NGT گذاشته شده و ترشحات معده تخليه شود.
۷-هايپوكسي به دليل تاخير در عمليات:
اقدامات:
بهتر است قبل از اينتوباسيون بيمار به مدت يك تا دو دقيقه توسط اكسيژن ۱۰۰% هايپر اكسيژنه شود. در صورتي كه به ميزان قابل توجهي افت كرده و اختلال در علائم Sao۲اينتوبه كردن بيمار بيش از سي ثانيه طول بكشد و يا هموديناميك رخ دهد بايستي عمليات قطع شده و بيمار توسط آمبوبگ و ماسك با اكسيژن ۱۰۰% تهويه شود و سپس مجدداً اقدام به لوله گذاري گردد.
۸-تروماي راه هوايي فوقاني:
يكي از تروماهاي شايع ،صدمه به دندنهاي بيمار است و خونريزي و شكستگي تيغه بيني از عوارض لوله گذاري با فشار از راه بيني است.
اقدامات :
جهت پيشگيري از اين صدمه بايد دقت شود كه هرگز از دندانهاي بالاي بيمار به عنوان اهرم جهت بالا كشيدن تيغه لارنگوسكوپ حين لوله گذاري استفاده نشود.

ب) عوارض اينتوبا سيون زماني كه لوله در محل خود قرار دارد:
۱- انسداد لوله تراشه:
به دليل تجمع ترشحات غليظ ،پلاك ناشي از ترشحات خشك شده ،خم شدن لوله وگاز گرفتن لوله به وسيله بيمار اتفاق افتاده و ممكن است باعث تهويه ناكافي شود.
اقدامات:
• به منظور پيشگيري از خميدگي لوله تراشه،سر بيمار در وضعيت طبيعي قرار گرفته و از خم شدن گردن جلوگيري به عمل آيد.
• لوله هاي ونتيلاتور بايد توسط بالش حمايت شوند.
•به منظور پيشگيري از گاز گرفتگي، بايد از Air way استفاده نمود
• براي پيشگيري از ايجاد فتق كاف لوله تراشه بر روي انتهاي لوله ،از پر كردن بيش از حد كاف اجتناب كرد.
• جهت جلوگيري از تجمع ترشحات و تشكيل پلاك در داخل لوله تراشه،ساكشن دقيق و منظم امري ضروري است.
• برقراري رطوبت كافي راه هاي هوايي
• گزارش هر گونه اشكال در عبور دادن كاتتر ساكشن در لوله تراشه
• در صورت عدم موفقيت براي باز كردن راه هوايي ،تعويض لوله تراشه به موقع و طبق روتين
۲- نشت از كاف :
پر نشدن بالون پس از تزريق هوا ،توانائي بيمار به صحبت كردن بيمار بعد از پر شدن كاف و شنيده شدن نشت هوا درلارنكس در هنگام تنفس با فشار مثبت از علائم نشت كاف مي باشد .
اقدامات:
براي جلوگيري از خطر آسپيراسيون ،بايد بيمار مجدداً اينتوبه شود.

۳- آسيب راه هاي هوايي فوقاني:
به صورت زخم،نكروز و تنگي ناي در اثر فشار زياد كاف به ديواره تراشه،عفونت در اثر سايز نامناسب لوله تراشه و مدت طولاني اينتوباسيون اتفاق مي افتد.
اقدامات:
• براي پيشگيري از زخم فشاري در كنار لب بايد پوزيشن لوله در داخل دهان لااقل هر ۲۴ ساعت يك بار تغيير نمايد و يك گاز تا شده بين لوله تراشه و گوشه لب ها قرار داد.
• دهانشويه رقيق به منظور جلوگيري از تجمع پاتوژن هاي دهان در راه هوايي ضروري است.
• براي پيشگيري از صدمات سايشي،حركات سر به خصوص خم شدن به جلو و عقب بايد با حداقل ميزان انجام شود.
• استفاده از يك لوله تراشه با سايز مناسب.
• براي پيشگيري از صدمات گلوت ،بعداز گذشت ۱۰ روز از اينتوباسيون بايد اقدام به گذاشتن لوله تراكستومي صورت گيرد.
• كنترل فشار كاف هر ۸ ساعت كه نبايد بيش از mmHg  ۲۰-۱۵ باشد و هر يك ساعت بعد از ساكشن كامل دهان و حلق ،كاف لوله تراشه به مدت ۵ دقيقه خالي شود.
۴- آسيب به تراشه:
عوامل مؤثر در آسيب تراشه شامل عفونت،مدت زمان اينتوباسيون،سايز نامناسب لوله تراشه ،جايگذاري غلط لوله تراشه، سايز كاف، انعطاف پذيري، شكل و فشار داخل كاف و بالاخره هيپوتانسيون مي باشد.
اقدامات :
به منظور به حداقل رساندن فشار كاف بر تراشه ،اقدامات مربوط به آسيب راه هاي هوايي كمك كننده است.
۵- خونريزي:
هموراژي از اطراف لوله و نبض دار شدن آن كه دليل بر آسيب يا پاره شدن شريان بي نام (Innominate )توسط انتهاي لوله تراشه است.
اقدامات :
پوزيشن لوله را درست كرده و از لوله باريكتر و كوتاهتر استفاده كرده و در صورت بروز خونريزي سريعاًكاف را پر باد كرده و به پزشك اطلاع مي دهيم. راه حل نهايي براي اين مشكل ،جراحي است.
۶- عفونت :
با توجه به حذف مكانيسم هاي دفاعي راه هوايي فوقاني احتمال بروز عفونت افزايش مي يابد.
اقدامات :
• ساكشن راههاي هوايي با روش كاملاً استريل و هر بار با يك كاتتر تازه صورت گيرد.
• لوله ها و مخزن مرطوب كننده و بخور دستگاه ونتيلاتور هر ۲۴ ساعت تعويض گردد،آب جمع شده درلوله هاي ونتيلاتور تخليه شده و مراقبت گردد تا به راه هوايي بيمار وارد نشود.
• هر ۴ ساعت جهت پيشگيري از عفونت هاي حلق و دهان ،دهانشويه لازم است.
• وجود ترشحات رنگي و بدبو و يا بالا رفتن درجه حرارت ممكن است دليلي براي ايجاد عفونت ريوي باشد كه كشت و آنتي بيوگرام از ترشحات جهت شناسايي ميكروارگانيسم ها ضروري است.
۷- اكستوبه كردن اتفاقي توسط بيمار :
موقعيت هايي كه بيمار را در معرض اكستوبه شدن اتفاقي قرار مي دهند شامل :ايجاد كشيدگي در لوله توسط ضربه و حركات تند و سريع سر ،هنگام تغيير شيفت ،در شيفتهاي شب كه تعداد پرسنل كم است و تاخير در اكستوبه كردن بيماري كه آماده در آوردن لوله است اما بايد براي دستور پزشك صبر كند.
اقدامات :
براي پيشگيري از اين وضعيت بيمار را دقيقاًتحت نظارت و كنترل قرار داده و در صورت خروج لوله با حفظ آرامش سر را به عقب و چانه را تا بالا كشيده و با آمبوبگ به بيمار تنفس داده و وضعيت را جهت اينتوباسيون مجدد به پزشك گزارش دهيد.

ج-عوارض بعد از اكستوبه كردن بيمار :
۱- اسپاسم يا ادم لارنكس :
جزء عوارض فوري بعد از اكستوبه كردن بيمار است كه به طور بالقوه منجر به انسداد راه هوايي مي گردد.
اقدامات :
استفاده از هيدرو كورتيزون جهت كاهش ادم لارنكس مي تواند مؤثر باشد در غير اين صورت اينتوباسيون مجدد لازم است .
۲- استريدور و خشونت صدا :
به طور موقت بوده و در عرض يكي دو هفته از بين مي رود.
۳- تشكيل گرانولوماي لارنكس و تراشه :
باعث تنگي و يا انسداد راه هوايي مي گردد.
اقدامات :
در زمان اينتوبه بودن بيمار ترشحات بالاي كاف را مرتباًساكشن كرده تا باعث التهاب شيميايي و واكنش بافتي اطراف ناحيه تماس با لوله تراشه نشود .
۴- گشاد شدن تراشه و تراكئو مالا سيا :
به دنبال اينتوباسيون طولاني مدت اتفاق مي افتد .
۵- تنگي لارنكس :
صدمات در سطح گلوت و زير گلوت جزء جدي ترين صدمات اينتوباسيون هستند .
اقدامات :
با انتخاب لوله تراشه مناسب ،پر كردن صحيح كاف ،كوتاه كردن زمان اينتوبه ،پيشگيري از بروز عفونت و جلوگيري از حركت لوله تراشه مي توان اين عارضه را به حد اقل رسانيد.
۶- پارزي يا فلج تارهاي صوتي :
آسيب به عصب حنجره ممكن است منجر به فلج تارهاي صوتي شود .
اقدامات :
چنين بيماراني بايد از نظر آسپيراسيون احتمالي و يا انسداد راه هوايي فوقاني تحت كنترل قرار گرفته و از نظر رفلكس بلع ارزيابي شوند.

نبض
بـه ضربان شریانها اطلاق میگردد که از موج فشاری که دررگــها سیر میکند پدید می آید. (نبض به سبب حرکت روبه جـلو خـون ایجاد نمی گـردد) سـرعـت ایـن مـوج در نـاحـیـه سـرخـرگ آئـورت ۵-۳ متـر در ثـانـیـه، در عـروق مـحیطی ازقـدرت آن کـاسـتـه شده اما به سرعتش افزوده می گـردد،
بنابراین سرعت آن در انشعابات شریانهای بزرگ ۱۰-۷ متر در ثانیه و در شریانهای کوچک ۳۵-۱۵ متر در ثانیه است. موج فشار نبض ۱۵ برابر سریعتر از جریان خون منتقل میگردد.
نکته:

تعداد ضربان نبض در دقیقه در افراد سالم برابر با تعداد ضربان قلب در دقیقه است، اما در آریتمی (ضربان قلب نامنظم) ضربان نبض و قلب یکسان نبوده و ضربان قلب بایستی توسط گوشی طبی و سمع صدای قلب تعیین گردد.
نکته:

 خصوصیات نبض شامل سرعت، ریتم (منظم و یا غیر منظم) و قدرت (ضعیف و یا قوی) می باشد.
نکته:

سرعت ضربان نبض در افراد سالم در حالت استراحت ۱۰۰-۶۰ بار در دقیقه، در هنگام خواب ممکن است تا ۴۰ بار در دقیقه و پس از فعالیت شدید جسمی به ۲۲۰-۲۰۰ ضربان در دقیقه نیز برسد.
نکته: تعداد ضربان قلب و یا نبض در دقیقه به سن، جثه، وزن و آمادگی جسمانی افراد بستگی دارد.
حدود نرمال ضربان نبض در سنین مختلف در حالت استراحت به قرار زیر است:
۱- نوزادان: ۱۷۰-۱۰۰ (متوسط ۱۴۰) بار در دقیقه.
۲- کودکان ۱۰-۱ سال: ۱۴۰-۶۰ (متوسط ۹۰) بار در دقیقه.
۳- کودکان ۱۰ سال به بالا و مردان بالغ: ۱۰۰-۶۰ (متوسط ۷۲) بار در دقیقه.
۴- در ورزشکاران حرفه ای: ۶۰-۴۰ بار در دقیقه.
۵- افراد مسن: ۶۵-۵۰ بار دردقیقه.
۶- زنان بالغ: ۸۶-۷۶ بار در دقیقه.
نحوه گرفتن نبض:
نبض را با دو انگشت اشاره و میانی بایستی حس کرد. با انگشت شست اقدام به گرفتن نبض نکنید چراکه شست خود دارای نبض است و با نبض سایر نقاط تداخل ایجاد میکند. انگشتان اشاره و میانی باید روی شریان قرار گرفته و با اعمال فشار اندک در برابر یک ساختار محکم نظیر استخوان نبض لمس گردد.
نقاط نبض دار بدن:
 
۱- نـبـض رادیـال و یا زند زبـریـن (RAIDAL PULSE):

 درسمت خارجی مچ دست (سمت شست) واقع شده است.
۲- نـبـض زنـد زیرین(ULNAR PULSE):

در سمت داخلی مچ (انگشت کوچک) واقع شده است.
۳- نـبـض کـاروتـیـد و یا گردنی(CAROTID PULSE):

در گردن در طول لبه خارجی نای و یا زیر فک واقع است.
نکته:

از اعـمـال فـشـار زیـاد روی شـریان هـای گـردنی جداً اجـتــناب کنید، چراکه تحریک گیرنده های فشار آن (با لمس مـحـکم) مـیتواند کاهش ضربان قلب و یا حتی توقف قلب را در پـی داشته بـاشـد.

هـمـچـنین نـبـایـد دو شـریـان گردنی هـمزمـان لـمـس گـردند. لـمــــس همزمان دو شریان گردنی غـش و یـا ایسکـمی (کاهش خونراسانی موقت به قلب) را در پی خواهد داشت.
۴- نبض بازویی و یا براکیال(BRACHIALPULSE):

میان عضلات دوسر و سه سر و در قسمت میانی و داخلی آرنج واقع است.
۵- نبض رانی(FEMORALPULSE):

در کشاله ران واقع است.
۶- نبض پس زانو(POPLITEAL PULSE):

در پشت زانو واقع است. برای لمس آن زانو بایستی ۱۲۰ درجه خم گردد.
۷- نبض پشت پایی(DORSALIS PEDIS):

در روی پا و وسط دو قوزک واقع است.
۸- نبض درشت نی خلفی(TIBIALIS POSTERIOR PULSE):

در پشت قوزک داخلی پا واقع است.
۹- نبض گیجگاهی(TEMPORAL PULSE) :

روی شقیقه ها درست کنار گوش واقع است.
۱۰- نبض اپیکال(APICAL PULSE):

همان مکانی است که پزشکان با گوشی طبی ضربان قلب را شمارش میکنند.
نکته:چنانچه فشار سیستولیک فرد پایین تر از ۹۰ میلی متر جیوه باشد نبض رادیال غیر قابل لمس خواهد شد.
نکته:چنانچه فشار سیستولیک فرد پایین تر از ۸۰ میلی متر جیوه باشد نبض بازویی غیر قابل لمس خواهد شد.
نکته: چنانچه فشار سیستولیک فرد پایین تر از ۶۰ میلی متر جیوه باشد نبض کاروتید غیر قابل لمس خواهد شد. از آنجایی که فشار سیستولیک به ندرت تا این اندازه افت میکند، فقدان نبض گردنی معمولا نشانه مرگ است.
نحوه اندازه گیری نبض:
تعداد ضربان نبض را در ۱۵ ثانیه شمارش کرده و آن را در عدد ۴ ضرب کنید، و یا تعداد ضربان را در مدت زمان ۱۰ ثانیه شمارش کرده و سپس آن را در عدد ۶ ضرب کنید.
نکته:

هنگام گرفتن نبض زمان گیری باید از اولین موج نبض شروع شده و این نبض برابر با صفر فرض شود. سپس نبض بعدی به عنوان شماره ۱ به حساب آورده گردد. بنابراین شمارش باید از صفر شروع شود و نه از یک.
نکته:

به ازای هر ۰٫۵۶ درجه سانتی گراد تب (افزایش دمای بدن) سرعت قلب و نبض ۱۰ ضربان افزایش می یابند.
نکته:

کاهش فشار خون تعداد ضربان نبض و قلب را افزایش میدهد.
نکته:

مصرف غذا و روند گوارش ضربان قلب را اندکی افزایش میدهد.
ضربان قلب ماکزیموم:

حداکثر تعداد ضربان قلب و یا نبضی است که قلب قادر به تولید آن میباشد.

 این تعداد ضربان با فرمول زیر قابل سنجش است:
ضربان قلب ماکزیموم = سن -۲۲۰ 
ضربان قلب هدف:

حد ضربان قلبی است که در آن به سیستم قلبی عروقی بدن صدمه نرسیده وبه بدن فشار وارد نمیگردد. هنگام فعالیت بدنی نباید تعداد ضربان قلب از حد ضربان قلب هدف فراتر رود. ضربان قلب هدف معمولا ۸۰-۶۰ در صد ضربان قلب ماکزیموم میباشد.
زمان بازگشت به حالت اولیه:

مدت زمانی است که پس از فعالیت جسمی، ضربان قلب به ضربان در حال استراحت بازمی گردد. هر چه این زمان کوتاهتر باشد، فرد از آمادگی جسمی بالاتری برخوردار است.

علل تعداد ضربان بیشتر ازحد نرمال:
شوک-خونریزی-گرما زدگی-کم آبی-تب-درد-هیجانات-فعالیت بدنی-استرس-پرکاری غده تیروئید-کم خونی-مصرف کافئین و سایر محرکات-استعمال سیگار-مصرف داروهای ویژه درمان آسم.
علل تعداد ضربان کمتر از حد نرمال:
کم کاری غده تیروئید-مصرف داروهای قلبی عروقی-بیماریها ونارساییهای قلبی-افت حرارت بدن-بی اشتهایی عصبی-گرمازدگی شدید-مصرف سرکوب کننده ها(مثل الکل)
علل نبض ضعیف:
نارسایی های قلبی-شوک-فشار خون پایین-کم آبی-خونریزی-استفراغ شدید-سوء تغذیه.
سرعت تنفس:
در نوزادان: ۶۰-۴۰ بار در دقیقه.
در کودکان ۶-۱ سال: ۲۶-۱۸ بار در دقیقه.
در افراد ۷ سال به بالا: ۲۴-۱۲ بار در دقیقه.
خصوصیات تنفس:
سرعت (تعداد تنفس در دقیقه) – عمق (عمیق و یا کم عمق) – سهولت (راحت و یا سخت و دردناک) – بی صدا و یا صدا دار.
درجه حرارت بدن:
درجه حرارت بدن به عواملی همچون جنس، فعالیت بدنی، مصرف غذا، مصرف مایعات داغ و یا سرد، ساعت از روز و در زنان به مرحله سیکل ماهانه بستگی دارد.
درجه حرارت نرمال:۳۶٫۵ تا ۳۷٫۲ درجه سانتی گراد است.
تب:

درجه حرارت مقعدی و گوشی فراتر از ۳۸٫۳ و دهانی (زیر زبانی) فراتر از ۳۷٫۸ درجه سانتی گراد تب محسوب میگردند.
هیپوترمی (کاهش دمای بدن):

به درجه حرارت کمتر از ۳۶٫۱ درجه سانتی گراد اطلاق میگردد.
محل های اندازه گیری دمای بدن:
دهان (زیر زبانی) – مقعد – زیر بغل- گوش (پرده صماخ) – پوست (پیشانی)
نکته:

درجه حرارت مقعدی و گوشی دقیق تر از دهانی میباشند.
نکته:

دمای اندازه گیری شده زیر زبانی ۰٫۳ تا ۰٫۶ سانتی گراد کمتر از دمای مقعدی و گوشی میباشد.
نکته:

دمای اندازه گیری شده زیر بغلی ۰٫۳ تا ۰٫۶ سانتی گراد بیشتر از دمای زیر زبانی میباشد.
نکته:

دمای زیر زبانی تحت تاثیر نوشیدنیهای گرم ویا سرد، غذا و تنفس قرار دارد.
نکته:

دمای پوستی قابل اطمینان نیست چراکه تحت تاثیر دمای محیط، جریان هوا و جریان خون موضعی قرار دارد.
نکته:

دمای بدن در هنگام عصر ۰٫۶ سانتی گراد بیشتر از صبح هنگام است.
نکته:

دمای بدن زنان در هنگام تخمک گذاری در حداکثر خود میباشد. دمای بدن زنان در طول سیکل ماهانه تا ۰٫۶ سانتی گراد در نوسان است.
علل تب:

عفونت ها-مصرف داروهای آنتی بیوتیک، مخدر و آنتی هیستامین ها-آسیب ها و جراحات شدید (حمله قلبی، گرمازدگی، سکته، سوختگی ها)-پر کاری غده تیروئید-آرتریت-برخی سرطانها.
علل کاهش دمای بدن:

 شوک-در معرض سرما واقع شدن-مصرف الکل و برخی داروها-دیابت-کم کاری غده تیروئید-در پی عفونت در افراد مسن و یا نوزاد.
انواع دماسنجها: 

 دماسنج شیشه ای حاوی جیوه-دماسنج الکترونیکی-دما سنج مادون قرمز گوشی-دماسنج نواری پیشانی.
نکته:

استفاده از دماسنجهای شیشه ای و حاوی جیوه توصیه نمیگردد. بویژه برای کودکان چرا که احتمال شکسته شدن شیشه و خروج جیوه هنگام اندازه گیری وجود دارد.
نکاتی که باید پیش از اندازه گیری درجه حرارت بدن مد نظر قرار گیرند:

۱- دمای بدن بایستی پس از یک ساعت از فعالیت شدید جسمی و یا استفاده از وان آب گرم و یا جکوزی اندازه گیری شود.
۲- دمای بدن باید ۳۰ دقیقه پس از استعمال سیگار، مصرف غذا و یا مصرف نوشیدنیهای سرد و یا گرم اندازه گیری گردد.
نحوه اندازه گیری دمای بدن با دماسنج دیجیتال و یا جیوه ای:
نکته:

پیش از قرار دادن دماسنج جیوه ای مطمئن شوید که سطح جیوه پایین تر از ۳۷ درجه سانتی گراد است.
۱- دماسنج دیجیتال و یا جیوه ای را زیر زبان قرار دهید. سپس لبها را کاملا ببندید.
۲- دماسنج جیوه ای را ۴-۳ دقیقه و دماسنج دیجیتال را تا شنیدن صدای بوق در زیر زبان نگه دارید.
۳- پس از خارج ساختن دماسنج دیجیتال دمای اندازه گیری شده را بخوانید. برای خواندن دما در دماسنج جیوه ای آن را بصورت افقی نگه داشته و به آرامی آن را بچرخانید تا ستون جیوه آن رویت گردد. فاصله میان علایم بلند یک درجه و فاصله میان علایم کوتاه ۰٫۲ درجه سانتیگراد میباشد.
۴- در انتها دماسنج را با آب سرد و صابون و یا الکل طبی (سفید) شستشو دهید.
نکته:

 به منظور اندازه گیری دمای زیر بغل دماسنج جیوه ای را زیر بغل قرار داده و ۳-۲ دقیقه صبر کنید. سپس ۰٫۶ سانتی گراد به عدد خوانده شده اضافه کنید.
نکته:

برای اندازه گیری دمای مقعد سر دماسنج را توسط مواد لغزده ساز چرب کرده و سر آن را به میزان ۲٫۵ سانتی متر به داخل مقعد داخل کنید. پس از اندازه گیری دماسنج را با آب و صابون و الکل طبی کاملا تمیز کنید.
نکته:

 برای اندازه گیری دمای گوش کافیست سر دماسنج ویژه گوش را داخل مجرای گوش قرار داده و دکمه آغاز اندازه گیری را فشار دهید. پس از یک ثانیه دمای پرده صماخ تعیین خواهد شد.

وضعیت شغلی پرستاران در کانادا چگونه است؟

شرایط کار برای پرستاران در کانادا به مراتب از دیگر کشورهای جهان ، بهتر و مطلوب تر است. چه از نظر جایگاه اجتماعی ، چه مالی و چه امکانات ادامه تحصیل .

شرایط ورود به این شغل چی هست؟

به طور کلی ۷ شرط لازم را برای کار پرستاری در کانادا باید حائز بود که عبارتند از:

۱- داشتن مدرک معتبر کارشناسی پرستاری یا پرکتیس نرسینگ (مدرک تحصیلی شما مورد ارزیابی قرار می گیرد و خوشبختانه مدارک دانشگاه های ایران معمولا پذیرفته می شود. بخصوص دانشگاه های بزرگ کشور، اگر پذیرفته نشود درخواست گذراندن یک دوره بنام Refresh Course  بعمل می آید.البته گذراندن دوره مذکور مفید هم هست و بنده شخصا با اینکه شرایط لازم را داشتم ، باز هم دوره را گذراندم . خوشبختانه فقط برای رشته پرستاری  می توان هزینه مورد نیاز را که در حدود ۲ تا ۴ هزار دلار می شود، به صورت وام تهیه کرد. ( در صورت تماس علاقمندان با ایمیل اینجانب، می توانم در این زمینه اطلاعات لازم رو ارائه کنم). ضمنا در مورد ایران ارائه پایان نامه تحصیلی نیز مورد قبول واقع می شود.

۲- سابقه کار در رشته پرستاری  (ثابت کنید که در پنج سال گذشته حداقل ۱،۱۲۵ ساعت کار کرده اید. در غیر اینصورت باید در پنج سال گذشته دانشجوی یکی از رشته های پرستاری بوده باشید.)

۳- قبولی در امتحان رجیستری (RN)

4- اثبات توانایی قابل قبول نوشتن و مکالمه زبان انگلیسی یا فرانسه

۵- رجیستر بودن در کشوری که تحصیلات خود را به پایان رسانده اید، یا داشتن قابلیت لازم برای رجیسترشدن در آنجا

۶- اثبات شهروندی یا اقامت دائم کانادا و یا پناهندگی

۷- دارا بودن شرایط مناسب شخصی از جمله سلامتی روحی و جسمی و نداشتن هر نوع سوء سابقه که باعث جلوگیری از ادامه کار حرفه ای شده باشد

نحوه شرکت در امتحان رجیستری چگونه است؟  

هر کس در هر ایالت کانادا که مایل به خدمت باشد، باید با شرکت در یک امتحان ، از یکی از کالج های آنجا ، مجوز دریافت کند. البته منظور از کالج در این قضیه، آموزشگاه و کالج به مفهوم آموزشی آن نیست بلکه چیزی شبیه “سازمان نظام پرستاری ایران” است.برای مثال اگر مایل به کار در ایالت انتاریو باشد، باید در CNO (College of Nurses of Ontario) ثبت نام کند.

این کار را می توان حتی قبل از آمدن به کانادا نیز انجام داد.( کاری که اگر خود من می دانستم ، ۶ ماه از وقتم در این کشور به هدر نمی رفت!).

این را هم اضافه کنم که حتما لازم نیست دقیقا از کالج ایالت محل سکونت مجوز بگیرند، مثلا اگر کسی مایل باشد در ایالت بریتیش کلمبیا اقامت کند ، یا فعلا آنجا اقامت دارد و نمی خواهد در آینده در آن ایالت کار کند، می تواند از کالج های انتاریو مجوز بگیرد . امتحان به صورت سراسری است و هنگامی که کسی مجوز یا رجیستری خود را گرفت، می تواند با مباغی پول آن را تبدیل کند.( فقط در ایالت کبک برای تبدیل رجیستری می بایست امتحان زبان فزانسه را نیز گذراند)

اگر کسی در تورنتو اقامت داشته باشد، می تواند برای ثبت نام ، به صورت حضوری به CNO مراجعه نماید. کافیست از تقاطع خیابان های یانگ و بلور، با ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیاده روی به سمت غرب، به کالج برسیم.

متقاضی باید طی نامه ای خطاب به کالج پرستاری، اطلاعات زیر را یا از طریق ایمیل  cno@cnomail.org و یا به صورت پستی به نشانی : ۱۰۱ Davenport Road, Toronto, Ontario, M5R 3P1برای آنها بفرستد:

شما باید در این نامه اطلاعات زیر را درج کنید:

نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، جنس، نشانی پستی، آدرس جایی که در ایران رجیستر هستید( وزارت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی، استان ، شهرستان و اگر موسسه خصوصی باشد تحت کدام دانشگاه علوم پزشکی)، دانشگاهی که در آن تحصیل کرده اید، سال های تحصیل و سالی که مدرکتان را اخذ کردید.

پس از آن ، در صورتیکه کالج مورد نظر ، فرد را برای شرکت در امتحان RN واجد شرایط ( Eligible) بداند ، یک سری فرم برای او ارسال می شود که پس از پر کردن آنها به همراه مبلغ ۱۷۳٫۳۶ دلار کانادا به عنوان وجه ثبت نام  امتحان برای آنها ارسال می کند.( این مبلغ می تواند از طریق کارت اعتباری شخص یا افراد دیگر و یا از طریق حواله بانکی واریز گردد).

باید عرض کنم امتحان RN در کانادا ، سخت ترین امتحان نسبت به سایر کشورهایی که است که من قیلا شرکت کرده ام. البته منظورم این نیست که امتحان RN  کانادا علمی تر است، بلکه در واقع سبک و سیاق این آزمون برای دانش آموختگان ایرانی، کمی غریب است و مشکل به نظر می رسد.

اینجا بیشتر ، تکیه بر روی امور روانی و اجتماعی بیماران است که نمونه هایی از سوالات به همراه جواب تشریحی و منابع را در پایان تقدیم خواهم کرد.

متقاضیانی که هنوز به کانادا نیامده اند، و هم اکنون در حال گذراندن پروسه مهاجرتی شان هستند ،از طریق این لینک ها می توانند مراحل ثبت نام و امتحان را پیگیری کنند:

راهنمای اخذ مجوز پرستاری برای ساکنان خارج از کانادا

مدارک مورد نیاز و شرایط ثبت نام ساکنان خارج از کانادا

متقاضیان مقیم انتاریو هم باید به این لینک مراجعه کنند:

راهنمای اخذ مجوز پرستاری برای افراد مقیم انتاریو 

در مورد مدرک مورد نیاز برای زبان هم توضیح دهید:

مدارک مورد پذیرش به همراه حداقل نمره به صورت زیر است:

۱- تافل رایانه ای: حداقل نمره کلی: ۲۰۳ ، حداقل نمره listening 19، حداقل نمره structure/writing 20 و حداقل نمره reading 20

2- تافل کتبی: حداقل نمره کلی: ۵۳۷ ، حداقل نمره در همه بخش ها ۵۳

۳- تافل اینترنتی (iBT): حداقل نمره کلی: ۷۴ ، حداقل نمره listening 18، حداقل نمره writing 14 و حداقل نمره reading 19، حداقل نمره speaking 26

4- میشیگان: (MELAB) 75
5- آیلتس: ۶٫۵، که باید نمرات هر سه بخش listening، writing وreading  ۶٫۵ باشد.

۶- TOEIC نمره کلی ۷۲۰، با حداقل ۳۵۰ در listening وreading 

۷- CELBAN یا Canadian Language Benchmarks Assessment for Nurses ، ، حداقل نمره listening 9، حداقل نمره writing 7 و حداقل نمره reading 8

توانایی مکالمه زبان یا speaking نیز با یکی از نمرات زیر مشخص می شود:

نمره ۷ در آیلتس

نمره ۵۰ در TSE

نمره ۳ در MELAB

نمره ۸ در CELBAN

برای زبان فرانسه هم می بایست امتحان de français international (TFI) را با حداقل ۷۵۰ گذراند.

اما سوالات مختلفی که ممکن است درباره مدرک زبان پرسیده شود:

سوال اول: آیا تحصیل پرستاری در دانشگاه های انگلیسی زبان، ما را از ارائه مدرک زبان بی نیاز می کند؟

اگر متولد یکی از کشورهای زیر باشید و ۳ تا ۴ سال به صورت فول تایم در آنها به تحصیل اشتغال ( سال های پایانی دبیرستان یا دانشگاه) داشته باشید ، نیاز به ارائه مدرک زبان نخواهید داشت.( یا متولد آنجا نباشید و فقط دوره را گذرانده باشید، فرقی نمی کند).

یا اینکه قبل از تحصیل ، امتحان زبان را در آنجا داده باشید.

Antigua Australia Bahamas Barbados Bermuda Botswana British Virgin Islands Cameroon Canada Cayman Islands Dominica Ethiopia Ghana

Grenada Guyana Ireland Jamaica Kenya Malawi Mauritius New Zealand Nigeria St. Kitts and Nevis St. Lucia

St. Vincent Seychelles Sierra Leone Singapore South Africa Trinidad and Tobago Uganda United Kingdom United States Virgin Islands Zambia Zimbabwe

برای زبان فرانسه هم مشابه شرایط بالا در کشورهای زیر:

Belgium Benin Burundi Cameroon Canada Chad Congo Djibouti France French Guyana French Polynesia Guadeloupe Guinea

Haiti Ivory Coast Lebanon Madagascar Mali Martinique Morocco Rwanda Seychelles Senegal Switzerland Zaire (Congo)

سوال دوم: من به مدت ۱۲ سال در انگلستان مشغول بودم ، آیا این سابقه کار کافی است؟اگر به عنوان پرستاری مشغول بودید و در یکی از کشورهای زیر رجیستر شده باشید ، مجوز شما مورد قبول واقع می شود:

Antigua Australia Bahamas Barbados Benin Bermuda Botswana British Virgin Is. Cameroon Canada Cayman Islands Chad Dominica

French Guyana Djibouti Ethiopia France French Polynesia Guadeloupe Guinea Guyana Haiti Ireland Jamaica Martinique

Senegal New Zealand Nigeria St. Kitts and Nevis St. Lucia St. Vincent Sierra Leone Seychelles South Africa Trinidad and Tobago United Kingdom United States Virgin Islands Zaire

سوال سوم: من زبانم خوب است، آیا اگر غیر از لیسانس پرستاری، لیسانس زبان هم داشته باشم کافی هست؟

اینگونه موارد به صورت موردی قابل پرسش است ، بله من فردی را می شناسم که با داشتن لیسانس زبان ، مدرک زبان ارائه نکرد.

 البته موسسه های هستند که برای بحث زبان پرستاری مناسبند. مثل برنامه Professional English for Nurses and Midwives (CVIM500) که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر، به این سایت مراجعه کنید:http://ce-online.ryerson.ca

بله بوتاکس یک روش ایمن است که در زنان و مردان می تواند به کار رود.

- چه کسانی نباید از بوتاکس استفاده کنند ؟
کسانی که در محل تزریق دچار عفونت هستند و کسانی که حساسیت مفرط به محتویات بوتاکس دارند و بیماران نورولوژیک مانند ALS ، میاستنی گراو، سندرم لامبرت ایتون ممکن است دچار عوارض جدی شوند همچنین استفاده از بوتاکس در حاملگی، شیردهی و بیماریهای نورماسکولار توصیه نمی شود.

- هر جلسه درمان چقدر طول می کشد؟
تزریق بوتاکس برای زیبایی حداکثر ۱۰ دقیقه طول می کشد و یک روش غیر جراحی است. چند تزریق خیلی کوچک صورت می گیرد و در طی چند روز شاهد از بین رفتن و بهبود چینهای متوسط تا شدید خواهیم بود. بعد از تزریق هیچ نیازی به استراحت و… وجود ندارد تا حدی که می توانید این عمل را حین غذا خوردن پشت میز غذا هم انجام دهید.

- آیا درمان با بوتاکس دردناک است؟
ناراحتی ناشی از تزریق معمولا خفیف و کوتاه است. هیچ بی حسی لازم نیست . البته قبل از تزریق ممکن است پزشک ناحیه تزریق را با کرم بی حس کننده یا یخ (cold pack) کمی بی حس کند. حسی که اغلب بیماران حین تزریق توصیف می کنند چیزی شبیه حالت سوزن سوزن شدن است.

- هر چند وقت یکبار باید درمان را تکرار کرد؟
تا زمانی که نتایج دلخواه شما وجود داشته باشد هر زمانی می شود درمان را تکرار کرد.

- اثر درمانی بوتاکس چقدر طول می کشد؟
حداکثر تا ۹ ماه اثر بوتاکس می ماند و اگر درمان بعد از این مدت رها شود خطوط چهره با مرور زمان بر می گردند.

- اثرات درمانی بوتاکس را چه زمانی خواهیم دید؟
در طی چند روز اثر درمانی آشکار می شود و حداکثر تا ۱ ماه اثر درمانی به اوج خود می رسد. اغلب زنان ومردانی که آمارشان وجود دارد حداکثر اثر درمانی را در ۱ ماه ذکر کرده اند.

-
بوتاکس یک پروتئین خالص شده و به دست آمده از نوعی میکروب بنام کلستریدیوم بوتولینوم است که برای کاهش و ازبین بردن موقت خطوط اخم و خطوط چهره تجویز می شود.
در طی درمان مقادیر بسیار اندکی از دارو داخل ماهیچه های مسئول چین و چروک تزریق می شود. درمان معمولا حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. نتایج درمانی معمولا سریع ظاهر می شود.

- مکانیسم عمل بوتاکس و طول مدت اثر آن.
بوتاکس که وارد ماهیچه می شود با فلج کردن ماهیچه باعث شل شدن آن می شود و در نتیجه چین و چروک روی پوست ماهیچه از بین می رود. بوتاکس فقط روی نواحی خاص تزریق می شود و عضلاتی که باعث حفظ حالت کمانی ابروها هستند دست نخورده باقی می مانند و در نتیجه باعث ظاهری زیبا می شود.
بعد از تزریق،  ۲-۳ روز طول می کشد که تغییرات معجزه آسا دیده شود و بعد از ۷ روز حداکثر تغییرات را شاهد خواهیم بود.
اثر درمان معمولا ۶ تا ۹ ماه باقی می ماند و با مرور زمان اثر دارو کم شده و چین ها کم کم بر می گردند. بعد از ۲-۳ سال درمان ( که در فاصله های چند ماه از هم صورت می گیرد ) دیگر نیاز به بوتاکس کم خواهد شد و می توان فواصل تزریق را هر ۱ تا ۲ سال کرد.
بوتاکس با مکانیسم بلوک میانجی عصبی که باعث تحریک عضله می شود و انقباض عضلانی ایجاد می کند عمل می کند